به مناسبت ششمین سالگرد درگذشت عارف وارسته حضرت آیت الله صاحب الزمانی بروجردی 

برای دیدن تصویر در اندازه بزرگتر اینجا را کلیک کنید.

به مناسبت پنجمین سالروز رحلت عارف وارسته حضرت آیت الله شیخ رحمت الله صاحب الزمانی بروجردی رحمه الله علیه

معروفه که طلبه ها اوایل حوزه خیلی مقدس هستن من هم اوایل که وارد حوزه شدم خیلی تو وادی عرفان و اخلاق بودم و دنبال یک استاد اما تو اندیمشک چنین شخصیتی پیدا نمی شد دوستی داشتم که طلبه بروجرد بود خیلی از یکی از مجتهدین بروجرد تعریف می کرد که استاد اخلاقشون بود اونقدر که گفتم من هم باید بروجرد برم که اندیمشک جای پیشرفت نیست سال سوم حوزه انتقالی گرفتم و رفتم بروجرد اولین باری که وارد بروجرد شدم خیلی برام دیدنی بود همش بی طاقت دیدن آیت الله صاحب الزمانی بودم شب رفتیم مسجد پای سخنانشون که نشستم با اینکه هیچ متوجه نشدم چی می فرمودند اما جذب چهره معنوی ایشان شدم ایشون به علت سرطان، زبانشون رو عمل کرده بودند و به همین خاطر درست نمیتونستند کلمات رو ادا کنند اما همه می فهمیدند به جز من نماز رو خیلی تند می خوندند صفوف نماز تا بیرون مسجد کشیده شده بود با اینکه همه جا هم برف بود.

پنجشنبه ها می اومد حوزه علمیه ولی عصر(عج) خیلی برام جالب بود که خودشون می اومدند و لازم نبود که براشون ماشین بفرستند روی زمین می نشست با اینکه پاشون درد می کرد با بچه ها شوخی می کرد گاهی اوقات دست به ریشهایش که در اثر شیمی درمانی ریخته بود می کشید و می گفت من هم پرفسور هستم ها!!! اول خوب با بچه ها خوش وبش می کرد و بعد شروع به درس اخلاق می کرد هنوز اخرین جملاتشون خوب یادمه می فرمود: همیشه امیدتون به خدا باشه بعد تعریف میکرد که وقتی آیت الله بروجردی فوت کرد عده ای از طلبه ها فکر می کردند که دیگه کسی مثل ایشون نمیاد و وضع خیلی خرابه اما بعد امام خمینی اومد و وضع بهتر شد بعد از رحلت امام باز همون عده همین حرف رو زدند ولی بعد آقای خامنه ای رهبر شدند و وضع باز هم بهتر شد.(شاید کسی اون موقع معنی صحبتهای ایشون رو نفهمید اما بعد از مدتی همه فهمیدند چون خودشون هم از میان ما رفتند و منظورشون این بود که توکلتون به خدا باشه) قسمت اعظمی از مخارج حوزه رو ایشون می پرداختند حتی می گفتند من حاضرم خرج هرکدوم از طلبه ها که قول بدن کمتر خونه برن و درس بخونن رو بدم .

وقتی از کلاس می رفتند تاغ دم درب حوزه بیشتر اجازه نمی دادند کسی همراهشون بره و حتی اجازه نمیدادند کسی براشون ماشین بگیره کنار خیابون هم که می ایستادند هیچ وقت دست به ماشین بلند نمیکردند مگر اینکه ماشینی خودش می ایستاد به همین خاطر یکی از طلبه ها کمی جلوتر می ایستاد و سوار تاکسی می شد و نزدیک حاج اقا که می رسید به راننده می گفت که بایسته برای من که تا اون روز استاد اخلاقهایی دیده بودم که باید با ماشین سراغشون می فتند و موقع اومدن به کلاس نگاه به طلبه ها نمیکردند اصلا با کسی شوخی نمیکردند و حتی جواب سلام طلبه ها رو هم نمی دادند  حالا چنین شخصیتی رو میدیدم خیلی جالب بود ماه رمضون که میشد دیگه ایشون رو نمی دیدم چون از بس بهشون فشار میومد که از خونه خارج نمی شدند همه مردم شهر دوستش داشتند توی مسجد امام سجاد علیه السلام مسجدی که حدود 50 سال امام جماعتش بود همه عاشقش بودند چقدر طلبه تربیت کرده بود حتی بعضی هاشون مجتهد بودند.

عصر روز بیستم بهمن حدود بیست هزار عزادار ایشون رو تشییع کردند نمازشون رو آیت الله مطهری خوندند و بنا بر وصیت خودش در جوار استادش حضرت آیت الله العضمی آشیخ علی محمد نجفی بروجردی به خاک سپرده شد خدایش بیامرزد.

برای دیدن تصویر استاد در اندازه واقعی اینجا را کلیک نمایید